Bunalımsal

çok zor günler.. çok zor zamanlar..

insanlar anlamaz bazen neler olup bittiğini..

sadece hep birşeyler isterler.. bilmezler dokunsan ağlayacağını, konuşsan öleceğini.. sadece isterler.. sürekli isterler..

bir yere kadar dayanılıyor..

bayram, yılbaşı.. artık hiçbi anlam ifade etmio benim için.. moral bozukluğundan başka..

çalışmak zorundayım.. yani en azından bişiler kazanmak zorundayım.. her insan gibi.. peki şimdi niye bunaldın derseniz olay çok derine gidiyor. adam gibi oturup çalışıo olsam herşey yerli yerinde olsa sorun mu olcak sanki..

sıkıntılar, sevgiler, stresler, sevinçler, üzüntüler.. hepsi boş.. eninde sonunda ölmeyecekmiyiz? niye yaşıyoruzki?